Bloog Wirtualna Polska
Jest 1 253 669 bloogów | losowy blog | inne blogi | zaloguj się | załóż bloga
Kanał ATOM Kanał RSS
Kategorie

czytając.

sobota, 15 września 2012 15:12

Dawno nie pisałam tu o swoich przemyśleniach. Może to z powodu braku "m" w klawiaturze (ekranowa doprowadza mnie powoli do szału!). Nie wiem. Skąd więc pomysł, by teraz "przelać" na monitor jakieś swoje refleksje? Bo to czas wielkich zmian.

 

Od dwóch tygodni pracuję w swoim zawodzie. Szczęście, które przepełniło mnie po rozmowie i zabawie z dziećmi, nie jest do opisania. To trzeba po prostu przeżyć. Także witam Was, jestem Panią "Psedskolanką". Uwielbiam moje czteroletnie maluchy, a łobuziaków tam nie brakuje. Jesteście moimi dzieciaczkami i tyle:)

 

Poza tym przeprowadzam się. W końcu! Udało mi się znaleźć lokum tuż obok Przedszkola, także kwestię ponadgodzinnych (razem czy osobno?) dojazdów mam już za sobą:)To kolejny powód do radości.

 

Życie prywatne? Jestem szczęśliwa. I w tym słowie mieści się wszystko.

Ostatnio czytam pewną książkę... "Samotność w sieci". Umila mi czas w autobusie, jest przyjemna, a poza tym... strasznie nawiązuje do mojej przeszłości! I ten główny bohater, Jakub! Dosłownie zaniemówiłam.

Nie jest to oczywiście dosłowne odzwierciedlenie znajomości mojej i Jakuba, jednak zbieżność wydarzeń wydaje  się być fascynująca. Nie skończyłam jej jeszcze, także nie wiem jak rozwiążą się losy Jakuba i "Pani z Warszawy". Wiem jak rozwiązały się nasze losy. Pozwolę sobie pisać w sposób, w jaki mówiłabym to do Ciebie, wkońcu to mój pamiętnik i mogę tu zrobić wszystko. Nasza znajomość, pełna pasji, emocji, nerwów i nierozwikłanych tajemnic zakończyła się już na dobre. W gniewie, żalu, nienawiści? Widząc co napisałeś na swoim blogu, przypuszczam, że w Twoim życiu i rozumowaniu odcisnęłam drastyczne piętno. Przykro mi to czytać, a jednak myślę o tym z lekkim rozbawieniem. Nabierając do tego z czasem dystansu, jestem w pełni odpowiedzialności przekonana, że mimo wszystko to był dobry okres w moim życiu. Wiele się nauczyłam, wiele uczuć poznałam, bardzo dużo z tego wyniosłam. Bardzo dużo doświadczenia. I nie żałuję, mimo wszystko. Dlaczego? Bo byłeś także przyjacielem,który pomagał mi przetrwać najgorszy czas w moim życiu.

 

Czytając to, tuż po napisaniu, mam wrażenie zbyt dużego ciepła  wobec Ciebie. Jeśli chodzi o moje uczucia dotyczące bezpośrednio Jakuba, ich już nie ma.Umarły bardzo dawno temu, zostały tylko wspomnienia. I znalezione przy pakowaniu listy. Cieszę się, że nie mamy kontaktu i nie wracamy do przeszłości. Pora iść do przodu. I idziemy. Ja jestem szczęśliwa z kimś, z kim jestem już dłuższy czas i wszystko powoli mi się układa. Ty, z tego co widziałam, też ułożyłeś sobie wszystko. I naprawdę, cieszy mnie to. Tak, zaglądam do Ciebie, z czystej ciekawości. I szanuję Cię Kuba, mimo tak wielu obraźliwych słów, wykrzyczanych głośno. W końcu dorastałam przy Tobie. I za to dziękuję.


Podziel się
oceń
0
0

komentarze (1) | dodaj komentarz

piątek, 23 czerwca 2017

Licznik odwiedzin:  377 626  

Kalendarz

« wrzesień »
pn wt śr cz pt sb nd
     0102
03040506070809
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Wyszukaj

Wpisz szukaną frazę i kliknij Szukaj:

Głosuj na bloog






zobacz wyniki

Subskrypcja

Wpisz swój adres e-mail aby otrzymywać info o nowym wpisie:

O moim bloogu

Oto ja Kasia:)

Statystyki

Odwiedziny: 377626

Lubię to

Więcej w serwisach WP

Bloog.pl

Bloog.pl